Staande ovatie voor Bright Richards tijdens ‘Bridge to the future’

Wanneer de straten van Arnhem, vanwege de herdenking van de Slag om Arnhem, weer bevolkt worden met vriendelijk glimlachende Engelse en Canadese oud-militairen op hoge leeftijd met veel onderscheidingen, organiseert de Stichting War Requiem – Bridge to the Future haar jaarlijkse conferentie. De stichting stimuleert bewustwording op het gebied van oorlog, vrede en vrijheid door culturele initiatieven en gelegenheden voor gedachtewisseling en meningsvorming.

Dit jaar was het thema ‘Compassie’, belicht vanuit de militaire, spirituele en maatschappelijke invalshoek. De sprekers waren respectievelijk generaal-majoor buiten dienst Patrick Cammaert, prinses Irene en oud burgemeester van Amsterdam Job Cohen.

In zijn openingswoord merkte de voorzitter van de stichting, Dick van der Meer, op dat er dit jaar sprake was van een bijzonder grote opkomst en dat hij vermoedde dat dit met het thema van de conferentie te maken had. Opvallend was de diversiteit in leeftijden van de toehoorders; van middelbare school-leerlingen tot de oudere generatie waarvan de aller oudsten de oorlog zelf nog hebben meegemaakt.

De eerste spreker was prinses Irene die aangaf dat het nadenken over compassie in deze tijd van grote waarde is. “Bewust geleefde verbinding met al wat is, dat is voor mij de kern van compassie. Of, zoals Spinoza het uitdrukt: het loslaten van afscheidingen”, zo betoogde zij. Pas als je het scheidingsdenken doorziet en ontdekt dat oorlog de ultieme uiting is van het gevoel van afgescheiden zijn van de ander(en), dan valt het systeem dat deze gedachten voedt uit elkaar. Om tot verbinding met de ander te komen biedt de natuur ons hulp; daarin ervaren we immers hoezeer we onderdeel zijn van één groot geheel en hoe belangrijk het is om zorg daarvoor èn voor elkaar te dragen. “Vraag je steeds af: hoe leef ik, hoe begin ik mijn dag, waardoor laat ik me beïnvloeden, waardoor laat ik me meeslepen, welke waarden wil ik hooghouden? En, om met Ghandi te spreken, wordt de verandering die je zelf wenst”, aldus de prinses.

De tweede spreker was generaal majoor buiten dienst Partrick Cammaert die tijdens zijn militaire loopbaan bij zeer veel vredesmissies betrokken was en die een groot aantal van zijn miiltairen zag sneuvelen tijdens hun vaak zeer gevaarlijke werk. De confrontatie met extreme wreedheden en geweld, o.a. in Congo waar groepsverkrachtingen plaatsvonden, raakte hem zeer. Cammaert benadrukte dat het verdriet en het lijden van anderen in hem het plichtsbesef en de verantwoordelijkheid opriepen om daar iets aan te doen. “Dat is voor mij compassie.”

Door een kort maar zeer intens, confronterend en indrukwekkend optreden van theatermaker Bright O’Richards, die in 2011 de Compassieprijs won, ervoeren de aanwezigen iets van de pijn, wanhoop en angst van hen die moeten vluchten voor geweld in hun eigen land en die op zoek gaan naar een veilig bestaan elders op de wereld. Bright O’Richards kreeg een staande ovatie van een zichtbaar aangeslagen publiek.

De derde spreker, oud-burgemeester Job Cohen, stond stil bij de vijf grote veranderingen die zich in de afgelopen decennia in de wereld hebben voltrokken. Individualisering, democratisering, privatisering, secularisering en globalisering hebben voor goede veranderingen gezorgd maar ook veel vragen opgeroepen. Het Ik/ego is daarbij steeds belangrijker geworden en sociale verbanden zoals die bestonden zijn verloren gegaan. Dat heeft bij veel mensen geleid tot onzekerheid en een gevoel van ontheemd zijn. Belangrijke tegenkracht daarin is onze democratische rechtsstaat, aldus Cohen, omdat die houvast geeft. Daarom moeten we de wetten en regels vooral niet aan onze laars lappen omdat ons dat soms beter uitkomt. Die regels maken het immers mogelijk om onze vrijheid te behouden. De andere tegenkracht kan compassie zijn, zo stelde de oud-burgemeester. Het vermogen je in te leven in een ander, oog te hebben voor hen met wie het slechter gaat en aandacht en steun geven aan wie dat nodig heeft. Met deze twee tegenkrachten is het mogelijk ‘de boel bij elkaar te houden’.

Jongerenbeweging HOPE XXL, vorig jaar ook al aanwezig, kreeg als laatste de gelegenheid om iets te zeggen over hun 100-puntenplan waarmee ze de wereld willen verbeteren en dat ze in 2014 hopen aan te bieden aan de Verenigde Naties. Ervaringen uit het verleden en nieuwe ideeën voor de toekomst met elkaar verbinden, dat is hun intentie. Daarbij spreken ze met mensen die hun sporen in het maatschappelijk leven hebben verdiend en leggen ze jongeren vragen voor over hoe ze de toekomst zouden willen zien. Met een vragenronde voor het publiek werd deze zeer boeiende en inspirerende middag afgesloten.

Zie www.bttf.nl voor een uitgebreid verslag van de conferentie. Voor optredens van Bright O’Richards: www.newdutchconnections.nl.

Bron: BTTF/Handvestvoorcompassie.nl. 

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s