‘As I left my Father’s House’ wordt mogelijk gemaakt door:
Bright Richards (1969) was al op jonge leeftijd actief als maatschappelijk bewust theatermaker in Liberia. Zijn rol in de immens populaire TV soap Johnny Got Home redde hem later zijn leven. In Nederland was hij na de toneelschool actief op vele fronten. Hij is verhalenverteller, speelde rollen in films en theater (onder meer het RO theater en Huis aan de Amstel) en richtte zijn eigen stichting New Dutch Connections op om door hemzelf ontwikkelde stukken uit te kunnen brengen. Hij bouwt aan een enorm netwerk en werkt als intercultureel trainer en doelgroep makelaar, onder meer bij Wijk in Bedrijf in Utrecht.
Margriet Stuurman (1971) had al vroeg ondernemersbloed in haar aderen. Ze studeerde gezondheidswetenschappen in Maastricht en werkte als projectadviseur bij de BA groep. Ze is nu manager van Wijk in Bedrijf in Utrecht dat startende ondernemers op weg helpt, en is medeoprichter en een van de drijvende krachten van New Dutch Connections. Doet aan sport.
Josselien Leenhouts (1978) kan snel schakelen. Ze studeerde sociale geografie vanwege haar grote interesse in andere landen en andere culturen. Werkte een poos in de ruimtelijke ordening en vertrok naar Kaapstad waar ze met kinderen werkte en salsa danste. Terug in Nederland ging ze aan de gang in de culturele sector, onder meer bij festivals als Robodock en Confronting Cultures. Nu is ze als planoloog werkzaam in stedelijke ontwikkelingsprojecten in Slotervaart. Daarnaast is ze zakelijk leider van New Dutch Connections.
Jaap Kapteyn (1952) moet door omstandigheden zijn maatschappelijke rol beperken tot sidekick en vliegende keep. Hij studeerde politicologie, zat op Rietveld en Rijksacademie en organiseerde onlangs de eerste moderne kunst tentoonstelling in een moskee, geinspireerd door zijn contacten met migranten en vluchtelingen. Hij was langjarig assistent bij de Eranos conferenties en weet nog steeds niet hoe God bestaat.
Eva Kylstra’s (1982) leven speelt zich af tussen mime, joga en moderne dans. Opgeleid in Australië heeft ze in verschillende europese landen en in India gezocht naar een volgende stap, om uiteindelijk terecht te komen bij de mime-opleiding in Amsterdam. “The body means many things to people across all cultures. Movement has the ability to give form to the formless, to another sense of reality away from words and thoughts”.
Aniek Boon (1972) deed haar opleidingen in Amsterdam en London. Haar interesse gaat uit naar de verhouding tussen beeldende kunst en theater: ze deed haar projecten dan ook in galeries èn theaters. In samenwerking met Frans van der Horst maakte zij b.v. een intieme voorstelling voor slechts éen bezoeker per keer, die plaats vond in een theatergebouw van 220 stoelen, op locaties in Rotterdam en op het strand van Terschelling.
Jannemieke Caspers (1982) was tijdens haar opleidingen dramaschrijven en theaterwetenschappen al uiterst actief. Ze werkt nu als regieassistent en schrijver bij films en bij uiteenlopende groepjes en gezelschappen zoals Zuidelijk Toneel en het Nederlands Blazers Ensemble (Kleren van de Keizer). Voor meer informatie: klik hier.
Martin Kamphuis (1970) was als projectmanager bij CJP (Cultureel Jongeren Paspoort) verantwoordelijk voor het landelijke CKV-project en de introductie van de CKV-bon. Via het CKV project bracht hij jongeren van zeer diverse achtergronden voor het eerst en op grote schaal in aanraking met kunst en cultuur. Daarna was hij cultureel adviseur en directeur van een jeugdcircustheaterschool. Op dit moment werkt hij in Lelystad als cultuurscout en hij is zakelijk leider bij Theater Roots and Borders.
Simon Ferdinando (1961) is geboren in Mombassa en werd nooit helemaal recht(s) ondanks een rigoreuze Engelse opvoeding. Hij studeerde op het Goldsmith College of Art en werkt nu in Amsterdam. Simon exposeerde in London, Amsterdam en New York (News from Home, bij Marion Goodman) en organiseerde tentoonstellingen als Migrating Identity en Traffic of Night in Paradise. Op de Rietveld valt hij studenten lastig met colleges over Artaud en Black Power.
Zoumana Diarra is een veelzijdig muzikant, afkomstig uit Mali. Voor zover bekend is hij de enige muzikant ter wereld die een kora met maar liefst 44 snaren bespeelt. Daarmee vernieuwt hij het meer dan duizenden jaar oude spel van koraspelers uit West-Afrika. Naast de kora speelt Zou ook voortreffelijk gitaar, ngoni en ballafoon. Hij trad op met bekende Afrikaanse bands als Super Biton de Segou, Railband du Bamako en met Afrika’s grootste zanger Salif Keita. In Nederland heeft Zou in veel succesvolle cross-overprojecten gespeeld met uiteenlopende artiesten als Leonie Jansen, Trijntje Oosterhuis en Stef Bos. De laatste jaren gebruikt Zou steeds meer elementen uit de jazz in zijn spel. Voor meer informatie: klik hier.
Oleg Fateev werd geboren in Moldavië (voormalige Sovjet-Unie). Na een studie aan het muziekcollege te Tiraspol, Moldavië, vervolgde hij zijn opleiding aan de Russische Muziek Academie Gnesin te Moskou. Hij studeerde af als bayanspeler en dirigent. In 1996 vestigde hij zich in Nederland, waar hij een groot aantal soloconcerten heeft gegeven. Sinds 1998 heeft Oleg Fateev zijn eigen trio. Oleg’s solorepertoire omvat speciaal voor bayan geschreven Russische stukken, arrangementen van Russische volksmuziek, bijzondere bewerkingen (met jazzinvloeden) van Moldavische melodieën en klassieke werken (Bach, Scarlatti en Piazolla). Daarnaast speelt hij eigen composities en in vele theaterproducties. Voor meer informatie: klik hier.
Thomas Oerlemans speelde na zijn afstuderen aan de Arnhemse Toneelschool in 1999 bij een groot aantal toneelgezelschappen en vertolkte enkele film- en tv-rollen. Zijn werk karakteriseert zich door grote diversiteit. Hij speelde klassieke toneelteksten van o.a. Shakespeare, Ibsen en Sophokles en hij had een aantal grote rollen in literaire stukken van Peter Sonneveld bij Theatergroep Bonheur, zoals de rol van Katadreuffe in Karakter. Bij het Nationale Toneel en Het Zuidelijk Toneel werkte hij samen met regisseur Olivier Provily aan experimenteel theater voor de grote zaal. Ook speelde hij actuele toneelteksten zoals MightySociety van Eric de Vroedt en stukken van Jon Fosse bij o.a. De Toneelschuur. En nu dus bij New Dutch Connections. Voor meer informatie: klik hier.
Marijke Donath is fotograaf, werkt in opdracht en maakt vrij werk. Daarnaast geeft zij ook workshops in fotografie. Zij studeerde fotografische vormgeving aan de HKU en studeerde in 1997 af. Zij is het artistieke brein van Lievelings. Voor meer informatie: klik hier.
Jaap van de Sman denkt in beelden en zijn beelden vertellen verhalen. Zijn beeldtaal is krachtig, intuïtief en helder en daardoor is hij overtuigend in zijn vak. Voor meer informatie: klik hier.
Laura de Jong is veelzijdig. Ze is vormgever voor film, theater, interieurs. Ze fotografeert. Ze is beeldend kunstenaar. Ze maakt grafisch werk. En ze heeft de uitdagende opdracht om in de zomervakantie het decor voor As I Left My Father’s House te ontwerpen en te maken. Chapeau! Voor meer informatie: klik hier.
Lies Müller is zangeres en chazan. Zij is een klassiek geschoolde sopraan en treedt al vele jaren op. Zij studeerde psychotherapie en heeft de voorzangersopleiding gevolgd aan het Levisson Instituut. Zij zingt Ladino, Jiddische en Hebreeuwse liederen, als soliste, als zangeres van de band SimanTov en als chazan in de synagoge. Zij zet zich als joodse vrouw al jaren in voor de interreligieuze dialoog. Zo zong zij tijdens interreligieuze ontmoetingsdagen voor vrouwen. In zowel de moskee als de synagoge zong zij een duet met imam Yurek. En op diverse locaties zong zij bij iftar-maaltijden. We zijn ontzettend blij met de betrokkenheid van Lies Müller bij As I Left My Father’s House. Voor meer informatie, klik hier.
Met dank aan het Barreland (www.barreland.nl) en Vrede van Utrecht (www.vredevanutrecht.nl).
