Nieuwe vluchtverhalen en oude aartsvaders: een proces
‘As I Left My Father’s House’ is bij tijden hartverscheurend en op waarheid gebaseerd. Dit toneelstuk gaat over de langjarige gevolgen van oorlog en over het bidden op momenten die er toe doen. Het resoneert met de ontwrichting door grote gebeurtenissen en met de vluchtverhalen van vele migranten. De meeste profeten van de drie religies moesten huis en haard verlaten door agressie, armoede of oorlog. Ook zij sloegen toendertijd een onbekende weg in vol onzekerheid en gevaar. De teksten in het stuk zijn hierop geinspireerd en komen uit verschillende bronnen. De Bijbel, de Koran en de Tenach lopen samen op met persoonlijke geschiedenissen en overwegingen, en wel zo dat niemand meteen weet uit welke bronnen wordt geput. Anarchie, de gevaren op een vluchtweg/de hidjra en de pijn van verlies komen aan de orde, evenals de eenzaamheid van het niet weten waarheen de volgende stap gezet moet worden. Maar aan de andere staan het begin van vernieuwing en de kracht van Liefde. In dit theaterexperiment wordt een niet-westerse manier van vertellen gecombineerd met een westers theatrale context. Alle mensen op het podium zijn gelouterde professionals die het stuk de kracht geven die het nodig heeft. Na de voorstelling zijn er gesprekken in en met het publiek over de aangedragen themata. Niet om elkaar te overtuigen, wel om elkaars ervaringen aan te horen: over de inhoud van het stuk en cruciale gebeurtenissen op de eigen levensweg.
Lees hieronder verder over het proces en de vraag: waarom toch een religieus stuk?
Ik zag mij aanwezig in een wereld van licht.
De bergen en woestijnen waren omgeven door gekleurd licht, rood, geel, wit en blauw licht. Het was alsof ik gek werd en uit mezelf werd getrokken. Opeens zag ik dat er een zwart licht de gehele omgeving omvatte, de hemel, de aarde, alles werd zwart licht, en ook ik werd in dit licht opgezogen. Ik verloor mijn bewustzijn. Later kwam ik terug bij mijzelf.
As I Left My Father’s House
Op 25 januari 2009 was er een eerste try-out in Utrecht, Lombok. Na een periode waarin het stuk helemaal werd herschreven en voorzien van een eerste financiële basis, konden we op 28 augustus 2010 van start gaan. In een kort tijdsverloop is het stuk met groot succes op heel verschillende plekken gespeeld. Tot nu toe in een aantal kerken, in twee moskeeën, op een besloten congres van Defensie (over posttraumatische stressstoornis en over operationele dilemma’s in den vreemde) en op een ander congres van beleidsambtenaren in Nijmegen. Ons doel is zo veel mogelijk op te treden voor een gemengd publiek van alle geloven en culturen. Presentaties op conferenties, in gebedshuizen, in een synagoge, voor vluchtelingen, voor ondernemers en op scholen en universiteiten zijn in voorbereiding. Ondanks de fantastische muzikale ondersteuning en de poëtische tekst, schokt de inhoud bij tijd en wijle de toeschouwer. Het publiek voelt zich geraakt en betrokken, zoals ook blijkt uit wat men invult op het vragenformulier dat ieder krijgt uitgereikt.
Dialoog tijdens en na de voorstelling
Door de aandacht voor dialoog na de voorstelling ontstaat een bijzonder levendige atmosfeer. In vele niet-westerse culturen is publieksparticipatie normaal, dat voelt als ‘thuis’. In de samenkomst van iedereen na de voorstelling gaat het er uitdrukkelijk niet over om elkaar te overtuigen, wel om te uiten van wat men voelt en wil vertellen. We ontwierpen spelregels die zorg dragen voor respect en veiligheid. Bijna alle uitvoerders van ‘As I Left My Father’s House’ zijn, behalve professionals van naam, ook migrant: Bright O. Richards, Hossein Mardani, Oleg Fateev, Zoumana Diara en Pukki Marshall Pukki. Een aantal van hen heeft directe ervaring met oorlog. Bij de voorbereiding aan het project zijn een reeks anderen betrokken die met spiritualiteit, religie en kunst bezig zijn, evenals een groot aantal voorlieden van verschillende religieuze huize..
Waarom een religieus stuk?
Voor de meeste nieuwkomers is religie een natuurlijk bestanddeel van hun leven. Het is een belangrijke kracht die een migrant overeind houdt in een voor hem niet altijd gemakkelijk te doorgronden samenleving. Dat een religieuze achtergrond of juist het ontbreken daarvan een rol speelt in interculturele communicatie wordt nog vaak onderschat. God was een beetje verdwenen uit Nederland. Voor velen kwam het proces van secularisatie als een bevrijding. Dat men nu geconfronteerd wordt met een herintroductie van dit fenomeen roept gemengde gevoelens op. New Dutch Connections probeert hier een eigen draai aan te geven. Onze projecten sluiten aan op de emancipatorische inhoud van religie, we zoeken de ruimte op en de bezieling.Voor religies zijn de rauwe dilemma’s die zo’n centrale rol spelen in dit stuk normale kost. Daarom gaan we spelen op de plekken waar onze inhoud goed op aan kan sluiten. Dat beperkt zich (dus) niet tot gebedshuizen maar betreft ook plaatsen waar spanning is en ‘goede wil’. We treden op voor een nieuw publiek, op andere plekken, en geven stem aan een nieuwe tijd. Dit stuk past in onze doelstelling om stap voor stap een proces op gang te brengen. We gebruiken de soms schokkende inhoud van het stuk om verschillende partijen, culturen en religies te verleiden tot een begin: een betekenisvol gesprek dat dieper gaat dan het uitwisselen van beleefdheden.
Onzichtbare grenzen
Meer mensen dan gedacht zijn op zoek naar manieren om contact te maken met de nieuwe ander. Ze zijn op een andere manier bezig met identiteit, met omgang, met pijn en bezieling, en met nieuwsgierigheid om van andere culturen te leren. Maar men weet vaak niet goed hoe, bang om de ander te kwetsen, domme dingen te zeggen of tegen woede aan te lopen. De kracht van onze activiteit is om op een geïnspireerde manier de grenzen over te gaan en de ruimte te verkennen waar we onszelf wel en waar we ons niet in de vreemde ander herkennen. Zo is NDC ook bezig met het ontwikkelen van een aanlooptraject tot de voorstelling: hoe zetten mensen een gezamenlijke activiteit op in een wijk of in een organisatie, hoe verloopt interculturele communicatie en waarom verloopt die soms zo moeizaam? Daarnaast zitten er nog andere trajecten in de pijplijn op sociaal en economisch gebied.
Waar is het heet?
Wij zijn er nieuwsgierig naar of er een nieuwe catagorie mensen aan het ontstaan is: Frisse Nederlanders. We zien dat in mensen die durven en die open blijven staan naar elkaar in het soms ruwe proces van verandering dat aan de gang is in de wereld. Wij zoeken mensen die nieuwsgierig zijn, ongeacht (misschien wel juist daardoor) verschillen in cultuur, klasse en etnische en religieuze achtergrond. Tegen elkaar aan schurende religies, economische eliminatie processen, sociale veranderingen: het is soms warm, het is soms heet in de keuken, maar daar is waar het gebeurt.
New Dutch Connections
Ik kom bij de rivier van het leven om water te halen
Water om van te leven
Ik kom bij de rivier van mijn leven
Maar de rivier stinkt
Het stinkt van verrotte lichamen
De wormen doen hun werk
Ik weet: dit is niet het werk van de
Schepper der levende en der dode
Ik vraag
Kunnen deze beenderen weer tot leven komen?
Eeuwige
Ik zou graag als vanouds
Je grootheid willen bezingen
Maar de pijn van mijn smachtende ziel doet mijn woorden verstommen
Wat zijn de kosten en voorwaaarden om deze voorstelling in Lelystad te laten spelen?
Ik ben voorz. van Vorming en Toerusting Protestantse Gemeente Lelystad en wil graag bekijken of wij deze voorstelling in onze kerk kunnen brengen in het seizoen sept. 2011 – juni 2012.
met vriendelijke groet,
Kees van den Haspel
[...] church, moved to tears by an imam reciting the Quran. The minister was there too, as was a rabbi. As I Left My Father’s House is a play by Bright O. Richards, based on true stories of refugees, interwoven with texts from the [...]
Dank voor de prachtige voorstelling, gisteren in de synagoge van Deventer. Het was schokkend, ontroerend, treffend en professioneel. Het zal me nog lang in gedachten blijven. Mooie muziek en zang en geweldig goed geacteerd. Complimnet voor jullie moed.
Veel succes gewenst.
Diny
Hier vind je :Unity in Diversity En dat moeten we leren
Hierbij de recensie die ik heb geschreven voor Xnoizz en de Eo tijdens het Flevo Festival 2012.
Een christen, een Jood, en een moslim zetten in ‘As I left my fathers house’ met muzikale omlijsting uiteen wat de langdurige gevolgen van oorlog zijn en wat bidden is op momenten die er toe doen. Dat er veel vreselijke gevolgen zijn van oorlog is menigeen bekend, maar dat het zo aangrijpend is wordt duidelijk door dit theaterstuk.
Welkom in het klooster, in de wereld van de vluchtelingen die leven met de gevolgen van vijandigheid, geweld, oorlog en extremisme. Tijdens hun vlucht vinden ze inspiratie in het leven van hun profeten Abraham, Mozes, Mohammed en Jezus, die ook moesten vluchten. Voor hun onderdrukkers, maar ook voor hun eigen volk.
De Joodse man vertelt hoe hij op jonge leeftijd ontdekte dat zijn echte ouders zijn omgekomen in de oorlog. De moslim groeit op in een land in oorlog en heeft menige doodsbedreiging ervaren. De christen leefde in een Afrikaans land tussen de rebellen en bad op een gegeven moment zelfs: ‘Mijn God, Mijn God, waarom hebt Gij mij verlaten?’. En ondanks de pijn en haat hielden ze vol.
Het is muisstil als er wordt verteld over hoe eigen kinderen worden weggeven met het oog op een veilige toekomst. Hier wordt het diepe dal getoond waar een vluchteling doorheen trekt, maar ondanks alle tegenslag de liefde en het geloof laat overwinnen.
Het is een toneelstuk dat je bij de strot grijpt, je meeneemt en je vervolgens confronteert met een werkelijkheid waar je liever de ogen voor sluit. Kippenvel en een daverend applaus!